Indywidualne zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne

Bardzo ważne jest, aby w trakcie zajęć psychologa z dzieckiem czuło się ono bezpieczne i akceptowane, co sprzyja rozwijaniu zasobów emocjonalnych i otwartości na nowe doświadczenia. Dzięki odpowiedniemu podejściu dzieci nabywają umiejętności radzenia sobie z trudnymi emocjami, co przekłada się na ich lepsze funkcjonowanie w różnych sytuacjach społecznych. Niezwykle istotny jest umiejętny sposób przekazu prowadzącego zajęcia (dobór słów, komunikacja niewerbalna w postaci tonu głosu, mimiki, gestów) jak również dobór narzędzi (m.in. komunikacja alternatywna i wspomagająca, pacynki, karty pracy, metody obrazkowo-książkowe, gry edukacyjne, elementy zaczerpnięte z integracji sensorycznej) do wieku dziecka, by dziecko zachęcić, a przede wszystkim wewnętrznie zmotywować do wysiłku, który ma na celu poradzenie sobie z trudnościami.

Praca na zasobach – mocnych stronach dziecka jak i zainteresowaniach, które przejawia w życiu codziennym. Bardzo potrzebne jest poczucie u dziecka, by warunki, które służą rozwijaniu kompetencji, miały naturalny, autentyczny, codzienny wydźwięk, bez poczucia sztuczności sytuacji.

Zajęcia są dopasowane indywidualnie w związku z potrzebami dziecka, gdzie uczy się i nabywa wiedzy odnośnie:
– nazywania i rozpoznawania emocji, w szczególności mających znaczny wpływ na konkretne przejawiane zachowanie dziecka,
– praktycznych sposobów wyrażania własnych trudnych emocji,
– współpracy i sposoby efektywnej komunikacji potrzeb,
– wzmacnianie pewności siebie, asertywności i podtrzymywania relacji.

Zajęcia rozwijające umiejętności emocjonalno-społeczne mają przede wszystkim wspierać i pomagać w sytuacjach życia codziennego (przedszkolu, szkole, w domu), by dziecko poza zajęciami korzystało z zaczerpniętej wiedzy praktycznie. Istotna jest ścisła współpraca z rodzicami w celu monitorowania postępów (w domu i w gabinecie). W związku z tym, po każdych zajęciach jest 5 min. czas na przekazanie krótkiej informacji: psycholog-rodzic: istotne obopólne monitorowanie postępów).

Ocenę efektywności zajęć obserwuje się na podstawie zmian dziecka w wyraźnym zachowaniu (widoczne postępy w relacjach z innymi osobami, umiejętność nazywania i rozpoznawania pewnych stanów emocjonalnych) w różnych codziennych sytuacjach i środowiskach, a ta zmiana jest widoczna w zależności od wielu czynników: rodzaju zakorzenienia się trudności u dziecka czy czynników zewnętrznych, które temu pomagają. W związku z tym, dość istotne przed podjęciem takich zajęć są spotkania konsultacyjne:

1. konsultacja wyłącznie z rodzicem: w celu zebrania szczegółowego wywiadu na temat przejawianego zachowania i ewentualnego zdrowia dziecka (spojrzenia na opinie/orzeczenia, jeśli dziecko ma wydane),
2. konsultacja z dzieckiem: kontakt z dzieckiem (odniesienie informacji z 1 konsultacji do realnych warunków: oswojenia osobą psychologa, dostrzeżenia trudności zgłoszonych przez rodziców),
3. konsultacja: podsumowanie informacji zebranych i zalecenia (w jakim kierunku pracować z dzieckiem w domu, na co zwrócić uwagę, ewentualnie skierowanie na konsultacje do innych specjalistów, gdy istnieje taka potrzeba). Jeśli rodzic widzi potrzebę, by psycholog wsparł dziecko indywidualnie warto skorzystać z zajęć indywidualnych kształtujących kompetencje emocjonalno-społeczne, które są forma pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Jeśli natomiast rodzic widzi własną potrzebę psychoedukacji w celu przećwiczenia warsztatowo w jaki jakościowo sposób miałby porozumieć się z dzieckiem, by było to dla niego wpierające poprzez realne działanie, zalecana jest konsultacja wychowawcza (zalecana raz w miesiącu w celu monitorowania postępów). Mniej więcej dwa razy w miesiącu, rodzice dzieci w wieku przedszkolnym, mają możliwość przejrzenia się swoim dzieciom, jak zachowują się, reagują na warsztatach grupowych o emocjach, gdzie grupa 3, 4-5 i 6-latkow liczy maksymalnie 5 dzieci. Jest to również okazja sprawdzenia efektywności pracy indywidualnej, gdzie zmienne warunki (grupa rotuje: co warsztat mogą być inne dzieci), ale i stałe elementy (rodzic w trakcie warsztatów grupowych, prowadzącą i sala) stwarzają okazje, do połączenia różnych form wsparcia dziecka, które ukierunkowane są na jeden cel i realną poprawę jakości życia w życiu codziennym.