Spójrzmy prawdzie w oczy – Twoja głowa waży około 5 kilogramów. To mniej więcej tyle, co spora dynia lub kula do kręgli. I choć brzmi to niewinnie, to przez 8 godzin siedzenia to właśnie Ty dźwigasz ją na własnych barkach.

Gdy siedzisz prosto, kręgosłup radzi sobie z tym ciężarem bez problemu. Ale wystarczy, że na ekran komputera patrzysz z lekkim pochyleniem głowy do przodu – i nagle ta „dynia” robi się cięższa. Dosłownie. Mięśnie karku i górnych pleców pracują wtedy tak, jakbyś przez kilka godzin trzymał w wyciągniętej ręce ciężkie zakupy.

I wiesz co? To nie Twoja wina, że się garbisz. Naprawdę.

Nasze ciało nie zostało stworzone do wielogodzinnego siedzenia w bezruchu. Gdy mięśnie stabilizujące się męczą, po prostu odpuszczają. Przekazują pałeczkę więzadłom i powięziom, a Ty nieświadomie zaczynasz szukać podparcia – podpierasz się łokciem, zsuwasz na krześle, zmieniasz pozycję co chwilę. To nie brak charakteru, tylko naturalna reakcja organizmu, który woła: „Hej, potrzebuję ruchu!”.

Co możesz zrobić, żeby mu ulżyć? Wystarczy kilka drobnych zmian.

Złota zasada 20/20 – Co 20 minut na chwilę oderwij wzrok od ekranu, spójrz w dal (gdzieś na odległość 20 metrów) i weź głęboki oddech, prostując przy tym klatkę piersiową. To sekunda, a robi ogromną różnicę.

Podnieś ekran – Tak zwyczajnie, książką albo pudełkiem. Laptop powinien być na wysokości wzroku, a nie gdzieś na kolanach. Twoje oczy i szyja będą Ci wdzięczne.

Wierć się! – Tak, dobrze czytasz. Najlepsza pozycja to ta, która zaraz się zmieni. Przeciągnij się, załóż nogę na nogę, wstań po wodę, pokręć ramionami. Ruch to taki środek smarny dla stawów.